Aktuality

  Od začiatku februára je možné sa zaregistrovať na 1. Medzinárodnú súťaž F. Chopina na historických nástrojoch. Súťaže sa môže zúčastniť každý profesionálny klavirista, ktorý v deň začiatku súťaže dovŕši 18 rokov, no neprekročí vek 35 rokov. Prihlášku do súťaže je potrebné poslať najneskôr do 1. mája 2018. Mená 30 klaviristov kvalifikovaných do súťaže spoznáme 30. júna 2018.   1. Medzinárodná súťaž F. Chopina na historických nástrojoch sa uskutoční v dňoch 2. – 14. septembra 2018 vo Varšave. Súťaž pozostáva z dvoch kôl a finále, do ktorého sa prebojuje 6 účastníkov. Na víťaza čaká cena vo výške 15 000 €. Vďaka online vysielaniu súťažné kolá bude možné sledovať na internete prostredníctvom internetovej stránky súťaže, mobilnej aplikácie na iOS a Android a prostredníctvom YouTube kanálu Národného inštitútu Fryderyka Chopina (youtube.com/chopin2015) --- 1 lutego 2018 roku ruszyła rejestracja uczestników na I Międzynarodowy Konkurs Chopinowski na instrumentach historycznych. W Konkursie może wziąć udział każdy pianista na poziomie profesjonalnym, który w dniu rozpoczęcia Konkursu będzie miał ukończone 18 lat, lecz nie przekroczy wieku 35 lat. Zgłoszenie do Konkursu należy nadesłać najpóźniej do 1 maja 2018 roku. Nazwiska 30 pianistów zakwalifikowanych do Konkursu poznamy do 30 czerwca 2018.   I Międzynarodowy Konkurs Chopinowski na Instrumentach Historycznych odbędzie się w dniach 2-14 września 2018 w Warszawie. Konkurs składa się z dwóch etapów i finału, do którego zostanie dopuszczonych 6 uczestników. Na zwycięzcę czeka nagroda  w wysokości 15 000 €. Dzięki transmisji online wszystkie przesłuchania Konkursowe będzie można śledzić w Internecie, za pośrednictwem strony Konkursu, aplikacji mobilnej na iOS i Android oraz poprzez kanał Youtube Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina (youtube.com/chopin2015).

  Polish Talent Support to nowy projekt skierowany do młodych artystów polskich mieszkających na stałe poza granicami Polski, którzy działają na polu mody, fotografii oraz aktorstwa.

Akcję stworzyły i realizują Krakowskie Szkoły Artystyczne, placówka edukacyjna z 20-letnią historią i wieloma międzynarodowymi sukcesami (jako Szkoła Artystycznego Projektowania Ubioru, Szkoła Kreatywnej Fotografii, Szkoła Aktorska SPOT, Szkoła Wnętrz i Przestrzeni), organizator od 7 lat Cracow Fashion Week.

Polish Talent Support ma na celu promocję i wsparcie polskich talentów mody, fotografii i aktorstwa, zarówno osób już uznanych, jak i tych dopiero zdobywających międzynarodowy rozgłos. Krakowskie Szkoły Artystyczne chcą promować młodych artystów mieszkających i działających poza terenem Polski. W ten sposób można przyciągnąć z powrotem do kraju część wielomilionowej Polonii, a zarazem pokazać, jak wielu kreatywnych artystów ma Polska na całym świecie.

  Nový portál GermanDeathCamps.info je kompendiom poznatkov súvisiacich s nemeckými nacistickými koncentračnými a vyhladzovacími tábormi z čias druhej svetovej vojny. Stránka je dostupná v troch jazykových verziách – v anglickom, nemeckom a poľskom jazyku.   „Vzhľadom na šírenie historických neprávd má Poľské rádio povinnosť ochraňovať pravdu. Je to náš samozrejmý záväzok ako verejného vysielateľa, ale rovnako sme to dlžní obetiam – najmä tým, ktorí počas nemeckej okupácie obetovali svoje životy a životy najbližších za záchranu Židov. Chceme, aby na celom svete už nikto nemal pochybnosti o tom, kto je zodpovedný za vznik koncentračných táborov na území Poľska okupovanom Nemeckom,“ povedal riaditeľ Poľského rádia Jacek Sobala.   Na stránke sa nachádzajú archívne nahrávky Poľského rádia, ako aj materiály, ktoré získali historici z Poľska, Nemecka a Izraela, s ktorými spolupracujú autori portálu. Na ich základe boli pripravené filmové nahrávky so spomienkami svedkov histórie – väzňov nemeckých koncentračných a vyhladzovacích táborov.   Na portáli nájdete aj interaktívnu mapu Európy okupovanej hitlerovským Nemeckom s označením najväčších vyhladzovacích táborov, ich veliteľov, obdobím fungovania a počtom obetí.   Nájdete tam aj príklady súčasných nepravdivých tvrdení o histórii táborov vrátane tlačových, televíznych a internetových publikácií. Na stránke je možné nájsť výpovede expertov, o. i. prof. Marka Chodakiewicza, prof. Martina Shulze Wessela, posledného „lovca nacistov“ Efraima Zuroffa a prof. Jerzyho Eislera.   ---   GermanDeathCamps.info – serwis edukacyjny Polskiego Radia Nowy serwis GermanDeathCamps.info to kompendium wiedzy związanej z niemieckimi, nazistowskimi obozami koncentracyjnymi i zagłady z czasów II wojny światowej. Strona dostępna jest w trzech wersjach językowych – angielskim, niemieckim i polskim.   - W obliczu prób fałszowania historii, Polskie Radio ma obowiązek bronienia prawdy. To jest nasza oczywista powinność jako nadawcy publicznego, ale też jesteśmy to winni ofiarom – szczególnie tym, którzy w czasie niemieckiej okupacji poświęcili życie swoje i najbliższych, by ratować Żydów. Chcemy, by na całym świecie nikt nie miał już wątpliwości kto odpowiada za powstanie obozów koncentracyjnych na terenie okupowanej przez Niemców Polski – powiedział prezes Polskiego Radia Jacek Sobala.   Do stworzenia strony wykorzystano archiwalne nagrania Polskiego Radia, a także materiały zgromadzone przez historyków z Polski, Niemiec i Izraela, z którymi współpracują twórcy serwisu. Na ich podstawie przygotowano notacje filmowe ze wspomnieniami świadków historii – więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych i zagłady.   W serwisie znaleźć można m. in. interaktywną mapę Europy okupowanej przez hitlerowskie Niemcy, z zaznaczonymi największymi obozami zagłady, nazwiskami ich komendantów, okresem funkcjonowania i liczbą ofiar.   Prezentowane są również przykłady współczesnych zakłamywań historii obozów, w tym publikacji prasowych, telewizyjnych i internetowych. Na stronie można znaleźć wypowiedzi ekspertów, m. in. prof. Marka Chodakiewicza, prof. Martina Schulze Wessel, ostatniego „łowcy nazistów” Efraima Zuroffa oraz prof. Jerzego Eislera.

Poľský inštitút v Bratislave hľadá na pozíciu programového referenta v programovom oddelení nového pracovníka. Ak vieš perfektne po slovensky, poľština ti nerobí problém a vieš, ako zvládnuť sociálne siete, hľadáme práve teba! Čaká ťa zaujímavá rôznorodá práca a milý kolektív ochotný vždy pomôcť.   Typ úväzku:                     polovičný úväzok Dátum nástupu:               Pre procesné pracovné zmeny od 15. apríla 2018 Špecifikácia pracovnej náplne programového referenta: - jazyková príprava a spracovanie podkladov v slovenskom jazyku pre mesačný program aktivít a podujatí Poľského inštitútu - obsluha internetovej stránky (joomla, wordpress) a profilov Poľského inštitútu na sociálnych sieťach (facebook, twitter, instagram) – v rozsahu prípravy a realizácie online mediálnych kampaní, spravovania obsahu a plánovania podujatí – znalosť/skúsenosť s administráciou sociálnych profilov výhodou - príprava tlačových správ v slovenskom jazyku, vedenie listovej a e-mailovej korešpondencie a komunikácie v slovenskom, poľskom a čiastočne anglickom jazyku s médiami a partnermi Poľského inštitútu - tlmočenie podujatí organizovaných Poľským inštitútom (vernisáže, diskusné a filmové stretnutia a pod.) - jazyková podpora (preklad, korektúra) v slovenskom jazyku pre programové oddelenie Poľského inštitútu

  Najdôležitejším predpokladom a cieľom zákona o Inštitúte národnej pamäti (poľ. skr. IPN) je predchádzať v Poľsku a v zahraničí všetkým formám negovania či falšovania pravdy o holokauste a eliminovať pripisovanie poľskému národu alebo Poľskému štátu zodpovednosť alebo spoluzodpovednosť za nacistické zločiny spáchané nemeckou Treťou ríšou. Najzjavnejším prípadom, kedy sa Poľskému štátu pripisuje zodpovednosť za zločiny nemeckých nacistov, je formulácia „poľské tábory smrti“. Žiaľ, napriek dlhoročným vzdelávacím aktivitám a upozorňovaniu médií na tento chybný kód pamäti sa takéto formulácie neustále objavujú. Novelizovaný zákon má chrániť historickú pravdu a dobré meno Poľského štátu a poľského národa. Bude nasmerovaný výhrade voči osobám, ktoré verejne a napriek faktom znevažujú poľský národ alebo Poľský štát alebo iným spôsobom hrubo znižujú skutočnú zodpovednosť páchateľov. Novelizácia nie je žiadnym spôsobom namierená voči žiadnemu inému štátu ani Izraelu. Zákon neplánuje obmedzovať ani slobodu vedeckých výskumov a publikácie ich výsledkov, ani slobodu historických diskusií, umeleckú tvorbu či umeleckú expresiu – tieto druhy aktivít sú vyňaté a priamo uvedené v zákone (čl. 55a ods. 3). Podľa zákona tiež nebude trestané poukazovanie na ohavné prípady zločinov, ktoré páchali konkrétne osoby bez ohľadu na ich národnosť. Nezabráni sa tak skúmaniu a diskutovaniu o jednotlivých prípadoch zločinov, ktoré spáchali Poliaci počas druhej svetovej vojny. Podobné regulácie, ktoré zakazujú propagovať klamstvá o holokauste, existujú v právnych poriadkoch iných štátov vrátane Nemecka, Rakúska, Francúzska či Belgicka. Predpisy zákona o IPN sú založené na smerniciach z rámcového rozhodnutia Rady Európskej únie 2008/913. Pri hodnotení novelizácie zákona o IPN je potrebné mať na pamäti historický kontext. Počas druhej svetovej vojny po útoku Tretej ríše, keď sa Poľsko ocitlo pod nemeckou okupáciou, nikto z tých, ktorí konali v mene Poľska a poľského národa, sa nikdy nepodujal na spoluprácu s nacistami. Hoci je potrebné hovoriť a pranierovať prípady Poliakov, ktorí spolupracovali s Nemeckom, nemôžeme súhlasiť s tým, že sa Poľskému štátu pripisuje spoluzodpovednosť za holokaust. Ide o zjavné falšovanie histórie. Poľský štát v ilegalite na jednej strane poskytoval pomoc prenasledovaným Židom, čoho príkladom bol vznik Rady pomoci Židom „Żegota“ – jedinej štruktúry tohto typu v okupovanej Európe. Na druhej strane trestal smrťou vydávanie Židov Nemcom. V tomto kontexte sú príznačné slová Ševaha Weissa, bývalého veľvyslanca Izraela v Poľsku a bývalého predsedu Knesetu, ktorý povedal: „Chcel by som, aby sa mladí Židia dozvedeli pravdu – že v mnohých európskych štátoch existovali vlády kolaborujúce s Nemeckom (...), ale neexistoval poľský štát, ktorý spolupracoval s Hitlerom! Práve Poľsko bolo chvályhodnou výnimkou v Európe. Nikdy neexistovali žiadne poľské vyhladzovacie tábory, žiadne.“ V týchto strašných časoch druhej svetovej vojny sa však vyskytli prípady pogromov proti Židom v celej okupovanej Európe vrátane okupovaného Poľska. Na týchto zločinoch sa zúčastňovali aj Poliaci. Boli to šokujúce a hanebné prípady. Poľsko má morálnu povinnosť ctiť si pamiatku Židov zavraždených počas týchto pogromov. Preto zákon žiadnym spôsobom neobmedzuje možnosti vedeckých a historických výskumov týkajúcich sa aj týchto prípadov. Počas aktuálne prebiehajúcej medzinárodnej diskusie o novelizácii zákona o IPN premiér Mateusz Morawiecki ohlásil vytvorenie poľsko-izraelského tímu s cieľom viesť dialóg o spoločnej histórii oboch národov a štátov, aby sa už nikdy nezopakovali žiadne nedorozumenia tohto typu. --- Informacja o nowelizacji ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej (IPN) Najważniejszym założeniem nowelizacji ustawy o IPN jest przeciwdziałanie w Polsce i za granicą wszystkim formom negowania, czy fałszowania prawdy o Holokauście oraz eliminowanie przypisywania narodowi polskiemu lub Państwu Polskiemu odpowiedzialności lub współodpowiedzialności za nazistowskie zbrodnie popełnione przez niemiecką III Rzeszę.             Szczególnie jaskrawym przypadkiem, przypisującym Państwu Polskiemu odpowiedzialność za zbrodnie niemieckich nazistów jest sformułowanie „polskie obozy śmierci”. Niestety, mimo prowadzonych od lat działań edukacyjnych i zwracania mediom uwagi na ten błędny kod pamięci, takie sformułowania stale się pojawiają.             Nowelizowana ustawa ma chronić prawdę historyczną i dobre imię Państwa Polskiego i narodu polskiego. Będzie ona skierowana wyłącznie przeciwko osobom, które publicznie i wbrew faktom znieważają naród polski lub Państwo Polskie lub w inny sposób rażąco pomniejszają rzeczywistą odpowiedzialność sprawców. Nie jest skierowana przeciwko jakiemukolwiek innemu państwu, w tym Izraelowi. Nie zamierza też ograniczać wolności prowadzenia badań naukowych i publikacji ich rezultatów, swobody dyskusji historycznych, działalności artystycznej czy ekspresji artystycznej – wyłączenie tych aktywności jest wprost wskazane w ustawie (art. 55a ust. 3). Według ustawy nie będzie też karane wskazywanie na haniebne przypadki zbrodni popełnianych przez konkretne osoby, bez względu na ich narodowość. Nie będzie więc zabronione badanie i dyskutowanie nad jednostkowymi przypadkami zbrodni dokonywanych przez Polaków w trakcie II wojny światowej.             Podobne regulacje, zakazujące m.in. propagowania kłamstw na temat Holokaustu, istnieją w porządku prawnym innych państw m.in. w Niemczech, Austrii, Francji czy Belgii. Przepisy ustawy o IPN są oparte o wytyczne z decyzji ramowej Rady UE 2008/913.             Oceniając nowelizację ustawy o IPN należy mieć na uwadze kontekst historyczny. W czasie II wojny światowej, po ataku III Rzeszy, gdy Polska znalazła się pod okupacją niemiecką - nikt nigdy działając w imieniu Polski i narodu polskiego nie podjął współpracy z nazistami. Chociaż trzeba mówić i piętnować przypadki Polaków, którzy współpracowali z Niemcami, nie możemy zgodzić się na przypisanie państwu polskiemu współodpowiedzialności za holocaust. To jawne fałszowanie historii. Podziemne Państwo Polskie z jednej strony prowadziło akcję pomocy prześladowanym Żydom, czego przykładem było powołanie Rady Pomocy Żydom „Żegota” – jedynej tego rodzaju struktury w okupowanej Europie.  Z drugiej strony karało śmiercią wydawanie Żydów Niemcom. Znamienne są tu słowa p. Szewacha Weissa, byłego ambasadora Izraela w Polsce i byłego przewodniczącego Knesetu, który powiedział: „Chciałbym, by młodym Żydom opowiedziano prawdę – że w wielu europejskich państwach były rządy kolaborujące z Niemcami (…), ale nie było polskiego państwa współpracującego z Hitlerem! To Polska była chwalebnym wyjątkiem w Europie. Nigdy nie było żadnych polskich obozów zagłady, żadnych.”             W tych okrutnych czasach były jednak przypadki pogromów na Żydach w całej okupowanej Europie, w tym w okupowanej Polsce. W zbrodniach tych brali udział także Polacy. Były to zdarzenia wstrząsające i haniebne. Polska ma moralny obowiązek czcić pamięć o Żydach zabitych podczas tego typu wydarzeń. Dlatego ustawa w żaden sposób nie ogranicza możliwości prowadzenia badań naukowych i historycznych dotyczących również takich zdarzeń.            W trakcie toczącej się dyskusji międzynarodowej na temat nowelizacji ustawy o IPN, premier Mateusz Morawiecki zapowiedział stworzenie polsko-izraelskiego zespołu w celu prowadzenia dialogu na temat wspólnej historii obu narodów i państw, aby żadne tego typu nieporozumienia nigdy się już nie powtórzyły.      

Video predstavuje svedectvo príslušníčky Armie Krajowej a väzenkyne tábora Auschwitz-Birkenau a Gusen II Lucyny Adamkiewicz. Video vzniklo na podporu kampane #GermanDeathCamps.

Kancelária premiéra Rady ministrov pripravila video s vyhlásením premiéra Poľskej republiky Mateusza Morawieckého v anglickom jazyku.

  Projekt In Between? iniciovala v roku 2016 Európska sieť pamäť a solidarita (medzinárodná skr. ENRS), ktorá vznikla v roku 2005 z iniciatívy ministrov kultúry Nemecka, Poľska, Slovenska a Maďarska. K štátom tvoriacim ENRS sa pripojilo aj Rumunsko. Úlohou ENRS je skúmať, dokumentovať a šíriť poznatky o histórii Európy 20. storočia.   Projekt je určený pre mladých ľudí, ktorí sa venujú dokumentovaniu dejín podávaných ďalej ústnym spôsobom v prihraničných regiónoch. V roku 2017 projekt In Between? získal finančnú podporu Medzinárodného vyšehradského fondu.   Účastníci posledného ročníka navštívili Mostar (Bosna a Hercegovina), Vojvodinu (Srbsko), región jazera Prespa (nachádzajúce sa na území Macedónska, Albánska a Grécka), albánsko-čiernohorské pohraničie, Berlín, Katalánsko, rumunsko-maďarské pohraničie a poľsko-litovské pohraničie. Na obidvoch ročníkoch za zúčastnilo 46 osôb z vyše desiatky krajín – ako z krajín EÚ, tak aj štátov, ktoré sú ašpirantmi na členstvo v skupine štátov Západného Balkánu (takmer jedna štvrtina účastníkov).   Po kliknutí na každé miesto si môžete pozrieť krátke video zachytávajúce ktorí sa zapojili do projektu In Between? 2017.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych ogłasza konkurs na wybór projektanta polskiego eksponatu do nowej Kwatery Głównej NATO w Brukseli.   W konkursie mogą wziąć udział osoby posiadające dyplom ukończenia artystycznej szkoły wyższej lub wydziału architektury szkoły wyższej, a także studenci artystycznych szkół wyższych i wydziałów architektury wyższych uczelni, którzy zaliczyli co najmniej trzy lata studiów. Konkurs adresowany jest do obywateli polskich zamieszkałych w Polsce i za granicą.   Polski eksponat nawiązujący do tradycji Solidarności będzie umieszczony na trawniku przed wejściem do Kwatery Głównej NATO.  Prace konkursowe powinny zawierać wizualizację projektu eksponatu oraz szacunkową wycenę wykonania eksponatu.   Konkurs prowadzony będzie w dwóch etapach. Autorzy prac zakwalifikowanych do drugiego etapu konkursu będą proszeni o dostarczenie do siedziby Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Warszawie makiet eksponatów w skali 1:10.   Nagrodą główną w konkursie jest podpisanie przez Zwycięzcę konkursu umowy o wartości 30 000 zł brutto na projekt wykonawczy Eksponatu (wraz z wizualizacją) oraz szczegółowy kosztorys wykonania Eksponatu zgodnie z informacją zawartą w regulaminie konkursu.   Nagrody dla laureatów i wyróżnionych wynoszą odpowiednio: I miejsce: 30 000 zł brutto II miejsce: 6 000 zł III miejsce: 4 000 zł pięć wyróżnień po 2 000 zł każde   Prosimy o zapoznanie się z regulaminem konkursu. Prace konkursowe wraz z wypełnionym formularzem zgłoszeniowym stanowiącym załącznik do regulaminu należy przesyłać w terminie do dnia 27 lutego 2018 r. do godz. 16:00 na adres:   Ministerstwo Spraw Zagranicznych
al. J. Ch. Szucha 23
00-580 Warszawa
z dopiskiem: Konkurs na wybór wykonawcy projektu eksponatu do Kwatery Głównej NATO   Wszelkie dodatkowe pytania prosimy kierować do Ministerstwa Spraw Zagranicznych na adres mailowy: Táto e-mailová adresa je chránená pred spamovacími robotmi. Na jej zobrazenie potrebujete mať nainštalovaný JavaScript. document.getElementById('cloak8e9f32e862e7acef4f83bfa9679001ca').innerHTML = ''; var prefix = 'ma' + 'il' + 'to'; var path = 'hr' + 'ef' + '='; var addy8e9f32e862e7acef4f83bfa9679001ca = 'ddpk.sekretariat' + '@'; addy8e9f32e862e7acef4f83bfa9679001ca = addy8e9f32e862e7acef4f83bfa9679001ca + 'msz' + '.' + 'gov' + '.' + 'pl'; var addy_text8e9f32e862e7acef4f83bfa9679001ca = 'ddpk.sekretariat' + '@' + 'msz' + '.' + 'gov' + '.' + 'pl';document.getElementById('cloak8e9f32e862e7acef4f83bfa9679001ca').innerHTML += ''+addy_text8e9f32e862e7acef4f83bfa9679001ca+''; Serdecznie zapraszamy do udziału w konkursie!     Do pobrania: Formularz zgłoszeniowy (pdf) Regulamin konkursu (pdf)   Zobacz także: Odpowiedzi na pytania dotyczące konkursu na polski eksponat do Kwatery Głównej NATO  

  Nemecký nacistický koncentračný tábor Auschwitz-Birkenau sa stal najznámejším symbolom holokaustu a miestom ľudskej genocídy na svete. V roku 2015 na 60. výročie oslobodenia tábora ustanovilo Valné zhromaždenie OSN 27. január za Medzinárodný deň pamiatky obetí holokaustu.   Auschwitz bol najväčší z nemeckých koncentračných a vyhladzovacích táborov. Bezprostredným dôvodom jeho vzniku bol zvyšujúci sa počet Poliakov, ktorých masovo väznil okupant, a preplnenosť väzení v Poľsku okupovanom Nemeckom. Prvý transport poľských politických väzňov dorazil do Auschwitz 14. júna 1940.   O dva roky neskôr sa toto miesto stalo jedným z hlavných stredísk realizácie „Endlösung der Judenfrage“ (definitívneho riešenia židovskej otázky) – nacistického plánu vyvraždenia Židov, ktorí žili na územiach okupovaných Treťou ríšou.   Nemeckí zločinci iba v koncentračnom tábore Auschwitz-Birkenau zavraždili 1 – 1,5 milióna ľudí vrátane okolo milióna Židov, spomedzi ktorých boli mnohí občanmi Poľskej republiky.   Nemecký teroristický aparát sa dopúšťal vyhladzovania nielen na území Auschwitz, ale aj v stovkách koncentračných táborov v Nemecku, v spojeneckých štátoch Osi, a na územiach, ktoré okupovalo; v getách a počas popráv na uliciach mnohých európskych obcí a miest. Odhaduje sa, že počas druhej svetovej vojny zahynulo 6 miliónov Židov.   Genocídu pripomínajú tisícky hrobov, pamätníkov a iných spomienkových miest. Počas vojny spomedzi ďalších táborov získal práve Auschwitz-Birkenau tú najhoršiu povesť. Napriek tomu, že väčšina obetí vyhladenia nemá ani vlastné hroby, ich pamiatka trvá vďaka tomu, že si ju odovzdávajú ďalej ľudia, inštitúcie a podujatia, akým je aj Medzinárodný deň pamiatky obetí holokaustu.   Počas druhej svetovej vojny sa Exilová vláda Poľskej republiky a tisícky Poliakov v rámci ľudskej solidarity zapojili do pomoci Židom, napriek tomu, že v okupovanom Poľsku za to hrozil trest smrti. Rada pomoci Židom „Żegota“, ktorá pôsobila pri Delegácii vlády pre Poľsko, bola jedinou štátnou organizáciou v okupovanej Európe, ktorá bola založená výhrade s cieľom záchrany Židov. Poliaci tvoria tiež najväčšiu skupinu ľudí, ktorí získali vyznamenanie Spravodlivý medzi národmi udeľované Inštitútom pamiatky mučeníkov a hrdinov holokaustu Jad vašem.   Jednou zo Spravodlivých medzi národmi je Irena Sendlerowa, ktorá v rokoch 1939 – 1942 ako pracovníčka Oddelenia sociálnej starostlivosti hl. m. Varšavy spolu so svojimi spolupracovníkmi zachránila takmer 2,5 tisíca židovských detí z varšavského geta. Na pamiatku 10. výročia jej smrti Sejm Poľskej republiky vyhlásil rok 2018 za Rok Ireny Sendlerowej.   ---   Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu   Niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny Auschwitz-Birkenau to najbardziej rozpoznawalny symbol Holokaustu i najsłynniejsze miejsce ludobójstwa na świecie. W 2005 roku, w 60. rocznicę wyzwolenia obozu, Zgromadzenie Ogólne ONZ ustanowiło 27 stycznia Międzynarodowym Dniem Pamięci o Ofiarach Holokaustu.   Auschwitz był największym z niemieckich obozów koncentracyjnych i ośrodków Zagłady. Bezpośrednim powodem jego utworzenia była powiększająca się liczba masowo aresztowanych przez okupanta Polaków i przepełnienie więzień w okupowanej przez Niemców Polsce. Pierwszy transport polskich więźniów politycznych trafił do Auschwitz 14 czerwca 1940 r.   Dwa lata później miejsce to stało się jednym z głównych ośrodków realizacji „Endlösung der Judenfrage” (ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej) – nazistowskiego planu wymordowania Żydów zamieszkujących okupowane przez Rzeszę Niemiecką tereny.   Niemieccy zbrodniarze tylko w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau zamordowali między 1 - 1,5 miliona ludzi, w tym około miliona Żydów, spośród których wielu było obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej.   Niemiecki aparat terroru dokonywał Zagłady nie tylko na terenie Auschwitz, ale również w setkach obozów koncentracyjnych w Niemczech, państwach sojuszniczych Osi i na terenach przez nie okupowanych, w gettach i w trakcie egzekucji dokonywanych na ulicach wielu europejskich wsi i miast. Szacuje się, że w czasie II wojny światowej zginęło 6 milionów Żydów.   O ludobójstwie przypominają tysiące grobów, pomników i innych miejsc pamięci. W czasie wojny nawet na tle tych ostatnich Auschwitz-Birkenau okrył się szczególnie złą sławą. Mimo, że większość ofiar Zagłady nie ma nawet własnych grobów, pamięć o nich trwa przekazywana przez ludzi, instytucje i wydarzenia takie jak Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu.   W czasie II wojny światowej, Rząd RP na uchodźstwie i tysiące Polaków w odruchu ludzkiej solidarności zaangażowało się w pomoc Żydom, pomimo tego, że w okupowanej Polsce groziła za to kara śmierci. Rada Pomocy Żydom „Żegota”, działająca przy Delegaturze Rządu RP w kraju, była jedyną w okupowanej Europie państwową organizacją, która została powołana specjalnie w celu ratowania Żydów. Polacy stanowią też największą grupę odznaczonych tytułem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata, przyznawanym przez Instytut Pamięci Męczenników i Bohaterów Holocaustu Jad Waszem.   Jedną ze Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata jest Irena Sendlerowa, która w latach 1939-1942, jako pracownica Wydziału Opieki Społecznej m.st. Warszawy, wraz ze swymi współpracownikami, uratowała prawie 2,5 tysiąca żydowskich dzieci z warszawskiego getta. Na pamiątkę 10. rocznicy Jej śmierci, Sejm RP ustanowił rok 2018 Rokiem Ireny Sendlerowej.  

FaLang translation system by Faboba