Aktuality

  Ústava 3. mája 1791 bola celkom iste druhou základnou ústavou, ktorá bola napísaná a prijatá na celom svete. Za jej autorov sa považujú kráľ Stanisław II. August, veľký litovský maršalek Ignacy Potocki a o. Hugo Kołłątaj, predstaviteľ duchovenstva a filozof.   Prijatá ústava čerpala inšpiráciu z politických a spoločenských myšlienok európskeho osvietenstva a americkej ústavy z roku 1787. Tvorcovia poľskej ústavy do nej zakotvili aj to, že vláda nesmie slúžiť záujmom hŕstky ľudí, ale dobru celého národa. Dokument ústavy tvorilo 11 článkov. Prvý z nich určoval rímskokatolícke náboženstvo ako to dominantné, pričom tiež zabezpečoval slobodu vierovyznania a praktizovania príslušníkom iných náboženstiev. Piaty článok ústavy rozdeľoval moc na zákonodarnú, výkonnú  súdnu. Dvojkomorový Sejm (snem) schvaľoval zákony; výkonná moc mala byť v rukách kráľa a Stráže práv (Kráľovskej rady); súdna moc bola v rukách nezávislých súdov.   Liberum veto (ktoré umožňovalo pozastaviť prijatie zákona námietkou čo i len jedného poslanca) bolo zrušené, podobne ako niekoľko iných predtým platných prvkov parlamentného systému – odvtedy všetky rozhodnutia mali byť prijaté väčšinovým systémom hlasovania. Kráľ nemal zákonodarnú sankciu. Stál na čele Stráže práv (Kráľovskej rady), ktorej členmi boli: prímas, dvaja sekretári, plnoletý nástupca trónu, maršalek Sejmu (predseda dolnej komory parlamentu) a piati ministri určení kráľom: štátnej pokladnice, vojska, polície, zahraničných vecí a pečate. Ministri sa zodpovedali pred kráľom, ale z funkcie ich mohol odvolať iba Sejm. Na to, aby sa kráľovské rozhodnutia stali platným zákonom, museli ich podpísať jednotliví ministri, ktorí sa zároveň zodpovedali pred Sejmom. Každých 25 rokov mal zasadať Ústavný snem, aby skontroloval ústavu, a prípadne do nej zaviedol zmeny. Na základe ústavy vznikla národná armáda, a ústava zaviedla aj vládnu ochranu pre sedliakov.   Julian Ursyn Niemcewicz, ktorý bol angažovaný do prípravných prác na ústave, takto opísal výnimočný deň jej prijatia: „Ako málo je v dejinách národov takých dní, keď tisíce a tisíce ľudí, ba celý národ by sa radoval do takej veľkej miery! Takým dňom bol aj 3. máj – každý v ňom badal miznúce chmáry smršte, ktorá nami tak dlho zmietala, a na čistom nebi objavujúce sa zore našich budúcich úspechov“. Ústava 3. mája odzrkadľovala poľského ducha, ktorý umožnil poľskému národu prežiť 123 rokov rozdelenia, a následne aj dlhé komunistické represie. Napriek mnohým kontroverzným momentom, ktoré dodnes rozdeľujú historikov a publicistov, 3. máj bol štátnym sviatkom až do roku 1940. Do konca svetovej vojny a v období Poľskej ľudovej republiky bola oslava Dňa ústavy zakázaná, no toto výročie bolo každý rok zámienkou pre masové protikomunistické manifestácie. Ako potvrdzujú výskumy spoločenskej mienky, aj v súčasnosti považujú Poliaci Ústavu 3. mája ako jednu z najprelomovejších historických udalostí v dejinách Poľska.   Tlačový odbor Ministerstvo zahraničných vecí Poľskej republiky   ---   227. ROCZNICA UCHWALENIA KONSTYTUCJI 3 MAJA   Konstytucja 3 Maja 1791 roku była najprawdopodobniej drugą na świecie spisaną ustawą zasadniczą. Za jej autorów uważa się króla Stanisława II Augusta, wielkiego marszałka litewskiego Ignacego Potockiego oraz ks. Hugona Kołłątaja, duchownego i filozofa.   Uchwalona konstytucja czerpała inspirację z myśli politycznej i społecznej europejskiego Oświecenia oraz amerykańskiej konstytucji z 1787 roku. Twórcy polskiej ustawy zasadniczej uznawali, że rząd musi służyć nie interesom nielicznych, ale dobru całego narodu. Na dokument składało się 11 artykułów. Pierwszy z nich określał religię rzymskokatolicką jako dominującą, zapewniając jednocześnie wolność wyznania i praktyk wyznawcom innych religii. Artykuł V Konstytucji dzielił władzę na ustawodawczą, wykonawczą i sądową. Dwuizbowy Sejm uchwalał prawa; władza wykonawcza miała być w rękach króla i Straży Praw; sądownicza była w ręku niezawisłych sądów.   Liberum veto (umożliwiające wstrzymanie uchwalenia ustawy przez sprzeciw choćby jednego posła) zostało zniesione, podobnie jak kilka innych wcześniej obowiązujących elementów systemu parlamentarnego – odtąd wszystkie decyzje miały zapadać większością głosu. Król nie miał sankcji ustawodawczej. Stał on na czele Straży Praw, w której skład wchodzili prymas, dwóch sekretarzy, pełnoletni następca tronu, marszałek Sejmu oraz pięciu ministrów wyznaczonych przez króla: skarbu, wojska, policji, spraw zagranicznych i pieczęci. Ministrowie odpowiadali przed królem, ale usunąć ich ze stanowiska mógł tylko Sejm. Królewskie decyzje, by stały się obowiązującym prawem, musiały być podpisane przez właściwych ministrów, którzy z kolei odpowiadali przed Sejmem. Co 25 lat miał się zbierać Sejm Konstytucyjny dla dokonania przeglądu konstytucji i wprowadzenia w niej zmian. Utworzono armię narodową, a konstytucja objęła opieką rządu chłopów.   Zaangażowany w prace nad konstytucją Julian Ursyn Niemcewicz wspominał wyjątkowy dzień jej uchwalenia: „Jak mało w dziejach narodów jest dni takich, gdzieby tysiące i tysiące ludzi, stolica, co mówię, naród cały, poddawały się uniesieniom najwyższej radości! Takim był dzień trzeciego maja; każdy widział w nim niknące do ostatka chmury nawałnic, które nami tak długo miotały, i na czystym niebie powstającą zorzę przyszłych pomyślności naszych”. Konstytucja 3 Maja była odbiciem polskiego ducha, który umożliwił polskiemu narodowi przetrwanie 123 lat rozbiorów, a następnie długich lat komunistycznych represji. Pomimo wielu kontrowersji, które do dzisiejszego dnia dzielą historyków i publicystów, 3 maja był świętem państwowym aż do 1940 roku. Do końca wojny światowej oraz w czasach Polski Ludowej obchodzenie Dnia Konstytucji było zabronione, jednakże rocznica ta co roku stawała się pretekstem do masowych manifestacji antykomunistycznych. Jak pokazują badania opinii społecznej, także i obecnie Konstytucja 3 Maja traktowana jest przez Polaków jako jedno z najbardziej przełomowych wydarzeń historycznych w dziejach naszego kraju.   Biuro Rzecznika Prasowego MSZ

Milí priatelia, z dôvodu dní pracovného pokoja bude Poľský inštitút v Bratislave zatvorený v dňoch: 3. 5. (štvrtok), 4. 5. (piatok), a 8. 5. (utorok). Ďakujeme za pochopenie.   Szanowni Państwo, z powodu dni wolnych od pracy Instytut Polski w Bratysławie będzie zamknięty w dniach 3.05. (czwartek), 4.05. (piątek) i 8.05. (wtorek). Dziękujemy za wyrozumiałość.

Tento deň, ktorý oslavujeme 2. mája, ustanovil Sejm Poľskej republiky v roku 2002. Za touto iniciatívou stálo uznanie „stáročnej snahy, práce a príspevku poľských diaspór a Poliakov žijúcich v zahraničí k znovuzískaniu nezávislosti Poľska, ako aj uznanie vernosti a spätosti s poľskosťou a pomoci vlasti v tých najťažších momentoch.“   Poľská vláda uznáva nezastupiteľnú úlohu poľských diaspór, a preto spoluprácu s týmto komunitami možno nájsť aj na zozname jej priorít. Minister zahraničných vecí Jacek Czaputowicz v marcovom vyhlásení v tomto roku zdôraznil v Sejme PR, že „poľské diaspóry sú neobyčajne významným prvkom národnej jednoty. Spomíname si na ne najmä v roku, v ktorom pripadá sté výročie znovuzískania nezávislosti.“   Veríme, že toto jubileum má veľký význam pre všetkých poľských rodákov – bez ohľadu na miesto, kde žijú, a najmä dnes sa v mysliach spájame s Poliakmi v zahraničí a ďakujeme im za všetku snahu, ktorú vyvinuli v prospech dobra krajiny.   Podľa údajov Ministerstva zahraničných vecí Poľska dnes žije v zahraničí okolo 18 – 20 miliónov Poliakov a osôb poľského pôvodu. Veľkú skupinu tvoria osoby, ktoré ostali na východných územiach po presune štátnych hraníc. Iní – súčasní emigranti – tvoria súčasnú poľskú diaspóru v západných krajinách. Najväčšou diaspórou je však tá americká. V roku 2012 iba v USA sa nachádzalo viac ako 9,6 milióna osôb, ktoré deklarovalo poľský pôvod.   Tlačový odbor Ministerstvo zahraničných vecí Poľskej republiky   --- Dzień Polonii i Polaków za Granicą Dzień Polonii i Polaków za Granicą, obchodzony 2 maja, został ustanowiony przez Sejm RP w 2002 roku. Za inicjatywą tą stało uznanie „wielowiekowego dorobku i wkładu Polonii i Polaków za granicą w odzyskanie przez Polskę niepodległości, wierność oraz przywiązanie do polskości, a także pomoc Ojczyźnie w najtrudniejszych momentach.”   Polski rząd, uznając szczególną rolę Polonii, umieszcza współpracę ze środowiskami polonijnymi na liście swoich priorytetów. Minister spraw zagranicznych Jacek Czaputowicz w exposé wygłoszonym w marcu tego roku w Sejmie RP podkreślił, że „Polonia to niezwykle ważny element narodowej wspólnoty. Pamiętamy o niej zwłaszcza w roku, w którym przypada setna rocznica odzyskania niepodległości”.   Wierząc, że jubileusz ten jest ważny dla wszystkich rodaków – niezależnie od miejsca, w którym żyją – szczególnie dziś łączymy się myślą z Polakami za granicą, dziękując im za przeszłe i teraźniejsze starania na rzecz dobra kraju.   Według danych MSZ, poza granicami Polski żyje dziś ok. 18-20 milionów Polaków i osób pochodzenia polskiego. Dużą grupę stanowią osoby, które pozostały na terenach wschodnich po przesunięciu granic państwa. Inni – współcześni emigranci – tworzą współczesną Polonię w krajach Zachodu. Największą diasporą jest Polonia amerykańska. W 2012 roku w samych Stanach Zjednoczonych ponad 9,6 mln osób zadeklarowało polskie pochodzenie.   Biuro Rzecznika Prasowego Ministerstwo Spraw Zagranicznych   --- Pozdravný príhovor ministra Jacka Czaputowicza pri príležitosti Dňa poľských diaspór a Poliakov žijúcich v zahraničí Vážené dámy a páni,   2. máj je výnimočný deň pre všetkých Poliakov bývajúcich a žijúcich v zahraničí. Deň poľských diaspór a Poliakov žijúcich v zahraničí, ktorý dnes oslavujeme, je vyjadrením spomienky a uznania aj pre našich rodákov, ktorí sa neustále snažia zachovať poľskosť a spätosť s vlasťou, ako aj udržiavať a rozširovať našu tradíciu a kultúrne dedičstvo po celom svete.   Chcem Vám všetkým popriať, nech sa Vám darí v osobných a pracovných záležitostiach, ale aj to, aby ste mali ešte veľa síl pri šírení a tvorení dobrého obrazu Poľska vo svete. Práve Vy ste veľvyslancami poľských záležitostí, a Vaša snaha si zaslúži výnimočnú podporu od vládnych inštitúcií.   Chcel by som v tento výnimočný deň poznamenať, že integrácia komunít poľských diaspór je jednou z kľúčových priorít politiky našej vlády. Verím, že 100. výročie znovuzískania nezávislosti, ktoré pripadá na tento rok, je tou správnou príležitosťou, aby sme dosiahli tento cieľ.   Prosím, aby ste ešte raz prijali moje vyjadrenie vďaky za vašu námahu a snahu, akú venujete propagácii poľského dedičstva a odovzdávaní poľskosti mladým pokoleniam.    --- Życzenia ministra Jacka Czaputowicza z okazji Dnia Polonii i Polaków za Granicą   Szanowni Państwo,   2 maja jest dniem szczególnym dla wszystkich Polaków, mieszkających i żyjących poza granicami kraju. Dzień Polonii i Polaków za granicą, który dziś obchodzimy, to wyraz pamięci i uznania dla naszych Rodaków, którzy niezmiennie dbają o zachowanie Polskości i łączności z Ojczyzną, a także podtrzymywanie i upowszechnianie na świecie naszej tradycji i dorobku kulturowego.   Pragnę wszystkim Państwu życzyć wszelkiej osobistej i zawodowej pomyślności, ale także niewyczerpanych sił we wzmacnianiu dobrego wizerunku Polski w świecie. Jesteście Państwo ambasadorami polskich spraw, a Państwa wysiłki zasługują na szczególne wsparcie ze strony instytucji rządowych.   Chciałbym w tym szczególnym dniu zaznaczyć, że integracja środowisk polonijnych jest jednym z kluczowych priorytetów polityki naszego rządu. Wierzę, że przypadająca w tym roku 100. rocznica Odzyskania Niepodległości to wyjątkowa okazja, aby cel ten osiągnąć.    Proszę jeszcze raz przyjąć moje wyrazy wdzięczności za Państwa trud i wysiłek, jaki wkładacie w promowanie polskiego dziedzictwa oraz przekazywanie Polskości młodym pokoleniom.  

  Tento sviatok pripadá na 2. mája, kedy si Poliaci pripomínajú dlhú históriu bielo-červených národných farieb a s hrdosťou vystavujú vlajky zo svojich príbytkov.   Poľské národné farby majú ako jedny z mála na svete heraldický pôvod – pochádzajú z farieb erbu Poľského kráľovstva a erbu Litovského veľkokniežatstva. V poľskej symbolike pochádza biela farba od bieleho Orla, ktorý je štátnym znakom Poľska, a bielej farby Pahoni – rytiera cválajúceho na koni, ktorý je štátnym znakom Litvy. Obidva znaky sa nachádzajú na červených erbových štítoch.   Na vlajke je biela farba umiestnená hore, a červené dole, pretože v poľskej heraldike je dôležitejšia farba znaku než pozadia.   Biela a červená farba boli po prvýkrát uznané za národné farby 3. mája 1792 na prvé výročie prijatia Ústavy 3. mája. Formálne ich uznal až Snem Poľského kráľovstva v roku 1831 počas novembrového povstania ako farby poľského štátu. Po znovuzískaní nezávislosti farebnú kompozíciu poľskej vlajky potvrdil Zákonodarný snem 1. augusta 1919.   Deň Poľskej vlajky sa ako sviatok oslavuje od roku 2004. V tento deň sa organizujú rozličné patriotické akcie, ktoré pripomínajú bielo-červené národné farby. V posledných rokoch sa k vlajkám pridáva aj národná kokarda – bielo-červená rozeta, ktorú nosili povstalci v 19. storočí. Dnes si ju Poliaci pripínajú k oblečeniu počas štátnych sviatkov.   ---   Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej   Święto przypada 2 maja. Tego dnia Polacy wspominają długą historię biało-czerwonych barw narodowych i z dumą eksponują flagi na zewnątrz.   Polskie barwy narodowe jako jedne z nielicznych w świecie mają pochodzenie heraldyczne. Wywodzą się z barw herbu Królestwa Polskiego i herbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. W symbolice polskiej flagi biel pochodzi od bieli Orła, będącego godłem Polski, i bieli Pogoni – rycerza galopującego na koniu, który jest godłem Litwy. Oba te godła znajdują się na czerwonych tarczach herbowych.   Na fladze biel znalazła się u góry, a czerwień na dole, ponieważ w polskiej heraldyce ważniejszy jest kolor godła niż tła.   Barwy biała i czerwona zostały po raz pierwszy uznane za narodowe 3 maja 1792 r., w pierwszą rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Formalnie zostały przyjęte jako kolory państwa polskiego przez Sejm Królestwa Polskiego w 1831 r., w czasie powstania listopadowego. Po odzyskaniu niepodległości wygląd polskiej flagi zatwierdził Sejm Ustawodawczy 1 sierpnia 1919 r.   Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej jako święto obchodzony jest od 2004 roku. Tego dnia organizowane są liczne akcje patriotyczne, które przypominają o biało-czerwonych barwach narodowych. W ostatnich latach do łask wróciła też kokarda narodowa – biało-czerwona rozetka, noszona przez powstańców w XIX wieku. Dziś Polacy przypinają ją do ubrania podczas świąt państwowych.  

  Poľsko spolu s Českom, Slovenskom, Maďarskom, Litvou, Lotyšskom, Estónskom, Slovinskom, Cyprom a Maltou vstúpilo 1. mája 2004 do Európskej únie. Išlo o najväčšie rozšírenie Európskej únie v histórii.   Prvý krok spočíval v podpísaní Európskej dohody dňa 16. decembra 1991, ktorou sa založilo pridruženie medzi Poľskom a Európskymi spoločenstvami a ich členskými štátmi. Vláda Poľskej republiky už 8. apríla 1994 v Aténach symbolicky podala formálnu žiadosť o členstvo v Európskej únii. O štyri roky sa začali oficiálne rokovanie o vstupe s EÚ. V referende o vstupe do Európskej únie, ktoré sa uskutočnilo 7. – 8. júna 2003, hlasovalo za vstup do EÚ 77,45 % Poliakov.   Poľsko je najľudnatejšou a najväčšou krajinou, pokiaľ ide o rozlohu, ktorá vstúpila do EÚ po roku 2004. V celej Európskej únii je poľské hospodárstvo vôbec 8. najväčšou silou, pričom patrí k tým, čo sa najrýchlejšie rozvíjajú.   Poľsko je aktívnym a dôležitým členom Európskej únie. Zúčastňuje sa na najdôležitejších diskusiách na fóre Európskej únie, ktoré sa týkajú budúcnosti EÚ či migračnej, klimatickej a hospodárskej politiky. Členstvo Poľska posilňuje jeho pozíciu na medzinárodnej scéne, čo prináša aj mnoho hospodárskych, politických a spoločenských výhod.   Vo svete, ktorý sa rýchlo mení, a v situácii, keď Európsku úniu opúšťa Veľká Británia, sa Poľsko snaží podnietiť širokú diskusiu o reforme EÚ. „Silná únia je únia, ktorá sa teší podpore členských štátov a národov. Fungujúca únia je únia s demokratickým mandátom na využitie zdrojov, ktoré vytvorili občania členských štátov s cieľom realizovať demokraticky určené ciele,“ povedal minister zahraničných vecí Jacek Czaputowicz vo svojom príhovore v Sejme PR dňa 21. marca 2018.   Tlačový odbor Ministerstvo zahraničných vecí Poľskej republiky   ---   Czternaście lat członkostwa Polski w UE   Polska, razem z Czechami, Słowacją, Węgrami, Litwą, Łotwą, Estonią, Słowenią, Cyprem i Maltą, wstąpiła do Unii Europejskiej 1 maja 2004 roku. Było to największe rozszerzenie UE w historii.   Pierwszym krokiem było podpisanie 16 grudnia 1991 roku Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie pomiędzy Polską a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi. Symbolicznym momentem było złożenie 8 kwietnia 1994 roku w Atenach przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej formalnego wniosku o członkostwo w Unii Europejskiej. Cztery lata później rozpoczęły się właściwe negocjacje akcesyjne z UE.  W referendum akcesyjnym, które odbyło się 7-8 czerwca 2003 roku, 77,45 procent Polaków opowiedziało się za członkostwem w UE.   Polska jest najludniejszym i największym powierzchniowo krajem, który przystąpił do UE po 2004 roku. W całej Unii polska gospodarka jest 8. największą gospodarką, będąc jednocześnie jedną z najszybciej rozwijających się.   Polska jest aktywnym i ważnym członkiem Unii Europejskiej, uczestnicząc w najważniejszych debatach toczących się na forum Unii Europejskiej nt. przyszłości UE, polityki migracyjnej, klimatycznej i gospodarczej. Członkostwo Polski umacnia pozycję Rzeczypospolitej na arenie międzynarodowej przynosząc wiele korzyści gospodarczych, politycznych i społecznych.   W szybko zmieniającym się świecie, w sytuacji związanej m.in. z opuszczaniem UE przez Wielką Brytanię, Polska zabiega o podjęcie szerokiej debaty na temat reformy Unii Europejskiej. – Unia silna to Unia ciesząca się poparciem wchodzących w jej skład państw i narodów. Unia sprawna to taka, która ma mandat demokratyczny do wykorzystania zasobów wytwarzanych przez obywateli państw członkowskich w celu realizacji demokratycznie określonych celów – mówił minister spraw zagranicznych Jacek Czaputowicz w swoim exposé wygłoszonym przed Sejmem RP 21 marca 2018 roku.   Biuro Rzecznika Prasowego Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Jagelovská univerzita v Krakove je najstaršia univerzita v Poľsku, a zároveň jedna z najstarších v Európe. Za viac ako 650 rokov svojej pôsobnosti prešlo jej bránami mnoho výnimočných absolventov vrátane o. i. pápeža Jána Pavla II., astronóma Mikuláša Kopernika a poetky Wisławy Szymborskej, laureátky Nobelovej ceny za literatúru.   Univerzita má vo svojej bohatej didaktickej ponuke viac ako 30 cudzojazyčných programov a 80 programov v poľštine. Na Jagelovskej univerzite študuje viac ako 40 tisíc študentov.   Jagelovská univerzita má predovšetkým vedecké a výskumné zameranie. Podľa medzinárodných databáz Web of Science a Elsevier Scopus je to vysokoškolská inštitúcia, ktorá publikuje vôbec najviac vedeckých prác v Poľsku. Najvyššiu kvalitu výskumu potvrdzuje aj skutočnosť, že univerzita sa ako jediná poľská a východoeurópska vysoká škola umiestňuje v rebríčku Europe’s Most Innovative Universities – Reuter’s Top 100.   Pozývame vás do Krakova – turistickej perly Európy a kultúrneho hlavného mesta Poľska, mesta galérií, múzeí, divadiel a festivalov. Práve tu študuje 180 tisíc mladých ľudí z rozličných svetových krajín, pričom každý štvrtý z nich študuje na Jagelovskej univerzite.   Pozývame vás na štúdium na Jagelovskej univerzite v Krakove – vysokej škole 21. storočia!   Kontakt na Jagelovskú univerzitu: Táto e-mailová adresa je chránená pred spamovacími robotmi. Na jej zobrazenie potrebujete mať nainštalovaný JavaScript. document.getElementById('cloak37a1881174a784a6b68bdce8766346cc').innerHTML = ''; var prefix = 'ma' + 'il' + 'to'; var path = 'hr' + 'ef' + '='; var addy37a1881174a784a6b68bdce8766346cc = 'welcome' + '@'; addy37a1881174a784a6b68bdce8766346cc = addy37a1881174a784a6b68bdce8766346cc + 'uj' + '.' + 'edu' + '.' + 'pl'; var addy_text37a1881174a784a6b68bdce8766346cc = 'welcome' + '@' + 'uj' + '.' + 'edu' + '.' + 'pl';document.getElementById('cloak37a1881174a784a6b68bdce8766346cc').innerHTML += ''+addy_text37a1881174a784a6b68bdce8766346cc+'';   Celú ponuku štúdia v cudzích jazykoch nájdete na: www.welcome.uj.edu.pl   ---   Uniwersytet Jagielloński w Krakowie to najstarszy uniwersytet w Polsce, jednocześnie jeden z najstarszych w Europie. Przez ponad 650 lat swojej działalności wykształcił wielu wybitnych absolwentów, wśród nich m.in papież Jan Paweł II, astronom Mikołaj Kopernik i poetka Wisława Szymborska – laureatka literackiej nagrody Nobla.   Uczelnia w swojej bogatej ofercie dydaktycznej ma ponad 30 kierunków w językach obcych oraz 80 w języku polskim. Na naszym Uniwersytecie uczy się ponad 40 tys. studentów.   Uniwersytet Jagielloński to przede wszystkim jednostka naukowa i badawcza. Według międzynarodowych baz Web of Science oraz Elsevier Scopus jest uczelnią publikującą najwięcej prac naukowych w Polsce. Najwyższą jakość badań potwierdza również obecność Uniwersytetu jako jedynej polskiej oraz wschodnioeuropejskiej uczelni w rankingu Europe’s Most Innovative Universities – Reuter’s Top 100.   Zapraszamy do Krakowa – turystycznej perły Europy i kulturalnej stolicy Polski, miasta galerii, muzeów, teatrów i festiwali. To tutaj uczy się 180 tys. młodych ludzi z różnych stron świata, a co czwarty z nich studiuje na naszym Uniwersytecie.   Zapraszamy na studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie – uczelni na miarę XXI wieku!   Skontaktuj się z nami!   Táto e-mailová adresa je chránená pred spamovacími robotmi. Na jej zobrazenie potrebujete mať nainštalovaný JavaScript. document.getElementById('cloak2695af4a2f559776d2bdd86d142b1196').innerHTML = ''; var prefix = 'ma' + 'il' + 'to'; var path = 'hr' + 'ef' + '='; var addy2695af4a2f559776d2bdd86d142b1196 = 'welcome' + '@'; addy2695af4a2f559776d2bdd86d142b1196 = addy2695af4a2f559776d2bdd86d142b1196 + 'uj' + '.' + 'edu' + '.' + 'pl'; var addy_text2695af4a2f559776d2bdd86d142b1196 = 'welcome' + '@' + 'uj' + '.' + 'edu' + '.' + 'pl';document.getElementById('cloak2695af4a2f559776d2bdd86d142b1196').innerHTML += ''+addy_text2695af4a2f559776d2bdd86d142b1196+''; Pełna oferta studiów w językach obcych: www.welcome.uj.edu.pl    

  10. apríla 2010 v raňajších hodinách v blízkosti Smolenska havaroval špeciál Tu-154M s prezidentom Poľskej republiky Lechom Kaczyńským a prvou dámou Mariou Kaczyńskou na palube. Na mieste zahynulo 96 osôb – najvyšší štátni predstavitelia, vojenská generalita a posádka lietadla.   Štátna delegácia letela do Katyne na slávnosti 70. výročia katynského masakru. V leteckej katastrofe zahynul prezident Poľskej republiky Lech Kaczyński, prvá dáma Maria Kaczyńska, posledný prezident PR v exile Ryszard Kaczorowski, zástupcovia maršalkov Sejmu a Senátu, skupina parlamentných poslancov, velitelia Ozbrojených síl Poľskej republiky, zamestnanci Kancelárie prezidenta, šéfovia štátnych inštitúcií, duchovní predstavitelia, zástupcovia ministerstiev, vojenských veteránskych a spoločenských organizácií, ako aj sprevádzajúce osoby či posádka lietadla.   Účastníci letu si mali v Katyni uctiť 22 tisíc poľských dôstojníkov – vojenských zajatcov – zavraždených na jar 1940 sovietskymi jednotkami NKVD. Katynský les, Miednoje, Charkov, Bykivnia – to sú územia dnešného Ruska a Ukrajiny, na ktorých boli zavraždení poľskí vojenskí zajatci – dôstojníci, vedci, duchovní, úradníci či podnikatelia.   Budúcnosť je potrebné stavať na pravde, a preto je veľmi dôležitá pravda o Katyni, lebo ona nesie so sebou spravodlivosť a pokoj pre srdce – okrem iného aj tieto slová mal vysloviť v Katyni prezident Lech Kaczyński.   Medzi 96 obeťami leteckej katastrofy boli aj dlhoroční zaslúžení členovia zahraničnej služby: Andrzej Kremer – zástupca ministra zahraničných vecí zodpovedný za právne, zmluvné a konzulárne záležitosti, Mariusz Handzlik, zástupca štátneho tajomníka v Kancelárii prezidenta PR – pôsobiaci na MZV PR od roku 1994 do roku 2005, bol o. i. zástupcom riaditeľa Odboru politiky bezpečnosti; Stanisław Jerzy Komorowski, zástupca ministra národnej obrany, ktorý pôsobil aj na pozícii zástupcu ministra zahraničných vecí v rokoch 2005 – 2006 a Mariusz Kazana – riaditeľ Diplomatického protokolu.   Udalosti z 10. apríla 2010 šokovali milióny Poliakov v Poľsku a zahraničí, ako aj medzinárodnú verejnú mienku. Dodnes Poľsko očakáva vrátenie od ruských štátnych orgánov vraku vládneho lietadla a čiernych skriniek, vďaka čomu by sa podarilo získať úplné poznatky o príčinách tejto tragédie.   Tlačový odbor Ministerstvo zahraničných vecí   ---   Ósma rocznica katastrofy smoleńskiej   W godzinach porannych, 10 kwietnia 2010 roku w pobliżu Smoleńska rozbił się specjalny samolot Tu-154M, z prezydentem RP Lechem Kaczyńskim i Pierwszą Damą, Marią Kaczyńską na pokładzie. Na miejscu zginęło 96 osób - przedstawiciele najwyższych władz państwowych, dowódców wojska i załoga samolotu.   Delegacja państwowa leciała do Katynia na uroczystości 70. rocznicy Zbrodni Katyńskiej. W katastrofie lotniczej zginęli prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński, Pierwsza Dama Maria Kaczyńska, ostatni prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, wicemarszałkowie Sejmu i Senatu, grupa parlamentarzystów, dowódcy wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych RP, pracownicy Kancelarii Prezydenta, szefowie instytucji państwowych, duchowni, przedstawiciele ministerstw, organizacji kombatanckich i społecznych oraz osoby towarzyszące, a także załoga samolotu.   Uczestnicy lotu mieli w Katyniu oddać hołd 22 tysiącom polskich oficerów – jeńców wojennych - zamordowanych wiosną 1940 roku przez sowieckie NKWD. Las Katyński, Miednoje, Charków, Bykownia – to tereny dzisiejszej Rosji i Ukrainy, na których dokonano masowych mordów na polskich jeńcach wojennych: oficerach, naukowcach, duchownych, urzędnikach i przedsiębiorcach.   - Przyszłość należy budować na prawdzie i dlatego tak ważna jest prawda o Katyniu, bo ona niesie ze sobą sprawiedliwość i ukojenie serca – między innymi te słowa miał wypowiedzieć w Katyniu prezydent Lech Kaczyński.   Wśród 96 ofiar katastrofy lotniczej znaleźli się też wieloletni, zasłużeni członkowie służby zagranicznej: Andrzej Kremer – wiceminister spraw zagranicznych odpowiedzialny za sprawy prawne, traktatowe i konsularne; Mariusz Handzlik, podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP  – związany z MSZ od 1994 do 2005 roku, był m.in. wicedyrektorem Departamentu Polityki Bezpieczeństwa; Stanisław Jerzy Komorowski, wiceminister obrony narodowej, pełniący funkcję wiceministra spraw zagranicznych w latach 2005 - 2006 oraz Mariusz Kazana – dyrektor Protokołu Dyplomatycznego.   Wydarzenia z 10 kwietnia 2010 roku wstrząsnęły milionami Polaków w kraju oraz za granicą, a także międzynarodową opinią publiczną. Do dziś Polska oczekuje na zwrot przez władze rosyjskie wraku rządowego samolotu oraz czarnych skrzynek, co pozwoliłoby na uzyskanie pełnej wiedzy o przyczynach tej tragedii.                                                                         Biuro Rzecznika Prasowego                                                                Ministerstwo Spraw Zagranicznych  

  Minister zahraničných vecí Poľskej republiky vyhlasuje súťaž o najlepšiu cudzojazyčnú publikáciu propagujúcu históriu Poľska a o najlepšiu publikáciu v poľskom jazyku zameranú na históriu poľskej diplomacie, ktoré boli vydané v roku 2017. Historici môžu prihlasovať svoje práce do 15. mája 2018.   Do súťaže je možné prihlásiť knižné publikácie, vedecké monografie, populárno-náučné publikácie a bibliografie – na ktorých sa autorsky podieľali najviac 3 autori. Pre víťaza súťaže v kategórii najlepšia cudzojazyčná publikácia propagujúca históriu Poľska je určená peňažná odmena vo výške 10 tisíc eur, pre víťaza v kategórii najlepšia publikácia zameraná na históriu poľskej diplomacie – 20 tisíc eur. Ceny v súťaži udelí minister zahraničných vecí Poľskej republiky na návrh Rady historickej diplomacie.   Pravidlá prihlasovania publikácií: - Podmienkou účasti v súčaži je zaslanie prác v termíne do 15. mája 2018 (rozhoduje dátum prijatia zásielky na Ministerstve zahraničných vecí Poľskej republiky). - Práce do súťaže je potrebné prihlásiť v podobe 3 exemplárov, pričom – pokiaľ je to možné – je potrebné priložiť publikované recenzie, posudky a vydavateľské recenzie. - Do aktuálneho ročníka súťaže je možné prihlásiť iba práce vydané v roku 2017. - Publikácie je potrebné poslať na adresu: Ministerstwo Spraw Zagranicznych Departament Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej Al. J. Ch. Szucha 23, 00-580 Warszawa na obálke je potrebné uviesť: Konkurs Historyczny Ministra SZ alebo podať v podateľni Ministerstva zahraničných vecí, vchod od ul. Litewskej, v pracovnej dobe 8.15 – 16.15 od pondelka do piatka. - Ministerstvo zahraničných vecí PR spätne neposiela exempláre publikácií prihlásených do súťaže. - Otázky súvisiace so súťažou je potrebné zasielať na adresu sekretariátu Poľského inštitútu v Bratislave: Táto e-mailová adresa je chránená pred spamovacími robotmi. Na jej zobrazenie potrebujete mať nainštalovaný JavaScript. document.getElementById('cloak86bc08115f256d1d9f3babf1f0c97553').innerHTML = ''; var prefix = 'ma' + 'il' + 'to'; var path = 'hr' + 'ef' + '='; var addy86bc08115f256d1d9f3babf1f0c97553 = 'bratyslawa.ip.sekretariat' + '@'; addy86bc08115f256d1d9f3babf1f0c97553 = addy86bc08115f256d1d9f3babf1f0c97553 + 'msz' + '.' + 'gov' + '.' + 'pl'; var addy_text86bc08115f256d1d9f3babf1f0c97553 = 'bratyslawa.ip.sekretariat' + '@' + 'msz' + '.' + 'gov' + '.' + 'pl';document.getElementById('cloak86bc08115f256d1d9f3babf1f0c97553').innerHTML += ''+addy_text86bc08115f256d1d9f3babf1f0c97553+''; s názvom Historická súťaž ministra zahraničných vecí PR - Základným kritériom posúdenia prác bude meritórna hodnota publikácie z pohľadu realizácie poľskej zahraničnej politiky. - Podrobné pravidlá súťaže sú uvedené vo Výnose č. 24 Ministerstva zahraničných vecí Poľskej republiky zo dňa 18. júla 207 o Historickej súťaže ministra zahraničných vecí (spolu s prílohami).

  Od marca 2018 Národná agentúra akademických výmenných pobytov (poľ. skr. NAWA) prijíma žiadosti v rámci programu Letné kurzy poľského jazyka a kultúry 2018. Vďaka nemu sa môžu zahraniční študenti bezplatne zúčastniť troj- až štvortýždňových prázdninových kurzov v Poľsku. Žiadosti je možné zaslať do 15. apríla.   Program Letné kurzy poľského jazyka a kultúry 2018 je určený pre osoby, ktoré sa učia poľštinu ako cudzí jazyk, ako aj pre tých, ktorí sa len plánujú začať učiť poľštinu. Program zahŕňa výuku jazyka, výlety a prednášky o histórii a poľskej kultúre.   Informácie o pravidlách prihlasovania sa a celého programu nájdete na stránke NAWA: https://nawa.gov.pl/jezyk-polski/szkoly-letnie-jezyka-i-kultury-polskiej   O účasť sa môžu uchádzať cudzinci, ktorí podajú žiadosť do systému NAWA, a splnia všetky tieto kritériá: - študent zahraničnej vysokej školy; - nemá poľské občianstvo; - neštuduje v Poľsku v AR 2017/2018 - učí sa poľštinu alebo má znalosť angličtiny na úrovni B1   Termíny letných kurzov: 1. – 22. júla 1. – 29. júla 1. – 22. augusta 1. – 29. augusta   Informácie o programe po anglicky: https://nawa.gov.pl/en/the-polish-language/summer-schools-of-the-polish-language-and-culture   ---   Letnie kursy języka i kultury polskiej 2018 W marcu 2018 roku Narodowa Agencja Wymiany Akademickiej ogłosiła nabór wniosków w programie Letnie kursy języka i kultury polskiej 2018. Umożliwia on zagranicznym studentom bezpłatny udział w trzy- i czterotygodniowych kursach wakacyjnych organizowanych w Polsce. Wnioski o wyjazd na kursy można składać do 15 kwietnia.   Program Letnie kursy języka i kultury polskiej 2018 skierowany jest do osób uczących się języka polskiego jako obcego, a także do tych, które dopiero planują rozpocząć naukę. Obejmuje on naukę języka, wycieczki oraz wykłady dotyczące historii i kultury polskiej. Zachęca zagranicznych studentów do kontynuowania nauki języka polskiego po powrocie do swoich uczelni, a także do rozpoczęcia studiów w Polsce.   Informacje o zasadach rekrutacji uczestników programu  Letnie kursy języka i kultury polskiej 2018 oraz jego regulamin dostępne są na stronie NAWA https://nawa.gov.pl/jezyk-polski/szkoly-letnie-jezyka-i-kultury-polskiej   O udział w programie mogą ubiegać się cudzoziemcy, którzy złożą wniosek w systemie teleinformatycznym NAWA i spełnią łącznie następujące kryteria: •                     są studentami zagranicznych uczelni; •                     nie mają polskiego obywatelstwa; •                     nie studiują w Polsce w roku akademickim 2017/2018; •                     uczą się języka polskiego lub znają język angielski na poziomie min. B1.      Terminy letnich kursów: 1-22 lipca, 1-29 lipca, 1-22 sierpnia i 1-29 sierpnia 2018 r.   Informacje o programie po angielsku: https://nawa.gov.pl/en/the-polish-language/summer-schools-of-the-polish-language-and-culture

Bratislava 15. – 21. 3. www.febiofest.sk 25. ročník Medzinárodného filmového festivalu klubov Febiofest 2018 prinesie aj tento rok na plátna vyše stovky celovečerných a krátkych filmov v niekoľkých sekciách – väčšina z nich zavíta k slovenským divákom v exkluzívnych predpremiérach priamo z prestížnych zahraničných prehliadok, a publikum bude môcť v premiérach spoznať aj domáce novinky či nahliadnuť do zlatého fondu svetovej kinematografie. V rámci celovečerných filmov sa do programovej ponuky festivalu Febiofest 2018 dostalo to najlepšie, čo za posledný rok vzniklo aj na poľskej filmovej scéne. Dôležitou programovou sekciou zostáva aj tento rok súťaž krátkych filmov s názvom V strede Európy rovnako s poľskou účasťou (krátke filmy: Prach, Spitzberger, Otvor mi, Eufória). V programe festivalu môžete uvidieť nasledujúce poľské filmy. Presné dátumy projekcií nájdete v priebehu marca na internetovej stránke festivalu.

FaLang translation system by Faboba