Aktuality

    Neexistujú ťažké jazyky – tvrdia vedci. Ich tézu potvrdzuje okolo 10 tisíc cudzincov, ktorí od roku 2004 pristúpili k skúške poľštiny ako cudzieho jazyka. Pri príležitosti Dňa materinského jazyka vám predstavujeme niekoľko zaujímavých faktov o učení sa poľského jazyka.   Aby človek mohol zvládnuť poľštinu, je potrebné jej venovať okolo 1100 hodín. Pre porovnanie – anglofónni študenti potrebujú na zvládnutie pre nich najjednoduchších jazykov (napr. dánčiny, taliančiny či španielčiny) okolo 600 hodín, a na zvládnutie najťažších jazykov (napr. kórejčiny či mandarínčiny) až 2200 hodín. Všetko však záleží od uhla pohľadu.   Prirodzene najľahšie ide učenie sa poľštiny osobám, ktoré poznajú iné slovanské jazyky. O niečo väčšou výzvou môže byť poľský jazyk pre osoby, ktoré hovoria románskymi, škandinávskymi či germánskymi jazykmi. Ale ako tvrdia špecialisti, už po 3-4 rokoch intenzívnej práce aj oni môžu hovoriť krásnou poľštinou. Výskum filológov z Univerzity v Białystoku dokázal, že stačí poznať len 1200 najčastejšie používaných poľských slov, a človek môže začať poľštinu bez obmedzenia používať. Najrozsiahlejšie slovníky poľského jazyka zahŕňajú dokonca až 130 tisíc výrazov, z čoho okolo 20 tisíc používajú Poliaci každý deň.   Najviac problémov môžu adeptom poľského jazyka spôsobovať pády. Zatiaľ čo v iných jazykových systémoch niet po nich ani stopy, v poľštine fungujú veľmi dobre, a trápia nielen ľudí zo zahraničia, ale aj rodených hovoriacich. Je dobré si však všimnúť, že ľahšie je naučiť sa sedem poľských pádov ako okolo dvadsiatku pádov v maďarčine či fínčine. Poľština sa stala svetoznáma vďaka počtu spoluhlások – predovšetkým tých šušťavých a syčiacich. Je dobré mať na pamäti, že jazykolamy ako W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie či W czasie suszy szosa sucha sú veľkou výzvou, ale aj príležitosťou zabaviť sa a zasmiať pre samotných Poliakov.   Netreba sa nechať zastrašiť. V poľštine totiž okrem nich nájdete aj zapožičané slová z iných jazykov a internacionalizmy. Vďaka nim každý omnoho jednoduchšie pochopí frázy, ktoré sa tak často objavujú v médiách, ako napr. „strategia ekonomiczna“, „bank centralny“, „kultura europejska“ či „konferencja ministra“.   Na svete používa poľštinu až 45 miliónov ľudí, vďaka čomu sa poľský jazyk radí na 26. priečku najčastejšie používaných jazykov. Pozornosť by ste mu mali venovať už len na základe faktu, že prvé zapísané slová v poľštine sú vyjadrením starostlivosti a lásky. Daj, ać ja pobruszę, a ty poczywaj – poľská veta nájdená v latinskom texte z roku 1270 znamená: Daj, ja pomeliem a ty si oddýchni. Ktorý iný svetový jazyk sa tým môže pochváliť?   Tlačový odbor Ministerstvo zahraničných vecí Poľskej republiky   ---   Język polski, język prosty
Nie ma trudnych języków – tak twierdzą naukowcy. Ich tezę potwierdza przeszło dziesięć tysięcy obcokrajowców, którzy od 2004 roku przystąpili do egzaminu z języka polskiego jako obcego. Z okazji Dnia Języka Ojczystego przedstawiamy kilka ciekawych faktów o nauce języka Sienkiewicza, Miłosza i Szymborskiej.   Aby opanować język polski, z perspektywy ucznia anglojęzycznego, należy poświęcić około 1100 godzin. Dla porównania najłatwiejsze dla anglofonów języki świata, jak duński, włoski lub hiszpański, można poznać już po 600 godzinach lekcji, a najtrudniejsze – jak koreański czy mandaryński – dopiero po 2200. Wszystko zależy jednak od perspektywy.   Naturalnie najłatwiej nauka polskiego przychodzi osobom, które znają inne języki słowiańskie. Nieco większym wyzwaniem może okazać się on dla osób mówiących na co dzień językami romańskimi, skandynawskimi czy germańskimi. Jak jednak twierdzą specjaliści, już po 3-4 latach intensywnej pracy także oni mogą władać piękną polszczyzną. Badania filologów z Uniwersytetu w Białymstoku pokazały, że wystarczy znajomość tylko 1200 najczęściej używanych słów w języku polskim, by móc zacząć się nim wygodnie posługiwać. Najobszerniejsze słowniki języka polskiego obejmują jednak nawet 130 tysięcy wyrazów, z czego około 20 tysięcy jest w codziennym użyciu.   Najwięcej problemów adeptom polszczyzny mogą sprawiać przypadki. Podczas gdy zniknęły one w wielu innych systemach językowych, w polszczyźnie mają się świetnie i łamią głowę i języki nie tylko obcokrajowcom, ale i rodzimym użytkownikom. Warto jednak zauważyć, że naszych siedem przypadków to prawie nic, jeśli porównamy je z przeszło dwudziestoma w węgierskim lub fińskim. Tym, z czego język polski słynie, jest duża liczba spółgłosek, zwłaszcza szumiących i syczących. Warto jednak pamiętać, że takie zbitki, jak „W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie” albo „W czasie suszy szosa sucha” są dużą próbą, ale i powodem do śmiechu dla samych Polaków.   Nie należy dać się  odstraszyć tym bardziej, że tuż obok nich w polszczyźnie łatwo znaleźć zapożyczenia z innych języków oraz internacjonalizmy. Dzięki nim często występujące w mediach frazy jak np. „strategia ekonomiczna”, „bank centralny”, „kultura europejska” czy „konferencja ministra” są łatwe do zrozumienia.   Na świecie nawet 45 milionów ludzi posługuje się językiem polskim, co czyni go 26. najczęściej używanym językiem. Nawet jeśli nie jest on prosty, z pewnością wart jest uwagi. Ile bowiem języków może poszczycić się tym, że pierwsze zapisane w nich zdania były wyrazem troski i miłości? „Daj, ać ja pobruszę, a ty poczywaj”, polskie zdanie znalezione w łacińskim tekście z 1270 roku, znaczy po prostu: „Daj, ja pomielę (pokręcę żarnem), a Ty odpocznij”.   Biuro Rzecznika Prasowego Ministerstwo Spraw Zagranicznych  

  Akadémia umení Władysława Strzemińského v Lodži v spolupráci s KAUS Urbino pozýva študentov, umelcov a milovníkov umenia, aby sa zapojili do dvojtýždňových Letných medzinárodných kurzov grafiky a umeleckého textilu PATA. Minulý rok sa kurzov zúčastnilo až 60 umelcov z celého sveta.   V období od 17. do 31. júla 2018 budú môcť účastníci kurzov získavať nové skúsenosti - v ponuke programu sú totiž kurzy zamerané na umeleckú grafiku a tlačiarenské techniky, experimentálny umelecký textil, tlač na textil, komiks, preprodukciu filmov a hier či workshopy z kaligrafie a typografie.   Augustový termín vyzerá rovnako zaujímavo. V kurzoch od 6. do 18. augusta 2018 budú v ponuke kurzy zamerané na doplnky vo svete módy, techniku sieťotlače či workshopy grafického dizajnu. Novinkou v programe sú kurzy venované kostýmom a scénografii.   Záujemcovia sa môžu prihlásiť na Letné kurzy do 30. júna 2018. Podrobný program a pravidlá prihlasovania nájdete na www.patanetwork.org. Všetko ďalšie informácie sa môžete dozvedieť na e-mailovej adrese Táto e-mailová adresa je chránená pred spamovacími robotmi. Na jej zobrazenie potrebujete mať nainštalovaný JavaScript. document.getElementById('cloakab5a89b7f8f8a4d45cfc8f6774081dc4').innerHTML = ''; var prefix = 'ma' + 'il' + 'to'; var path = 'hr' + 'ef' + '='; var addyab5a89b7f8f8a4d45cfc8f6774081dc4 = 'pata' + '@'; addyab5a89b7f8f8a4d45cfc8f6774081dc4 = addyab5a89b7f8f8a4d45cfc8f6774081dc4 + 'patanetwork' + '.' + 'org'; var addy_textab5a89b7f8f8a4d45cfc8f6774081dc4 = 'pata' + '@' + 'patanetwork' + '.' + 'org';document.getElementById('cloakab5a89b7f8f8a4d45cfc8f6774081dc4').innerHTML += ''+addy_textab5a89b7f8f8a4d45cfc8f6774081dc4+''; .

  Inštitút medzikultúrneho dialógu Jána Pavla II. v Krakove ako jeden z partnerov pripravil projekt Svätomariánska púť – Svetlo z východu v rámci programu Interreg Poľsko-Slovensko. Ide o projekt, ktorého cieľom je vytvoriť a propagovať pútnickú cestu po poľských a slovenských sakrálnych objektoch – miestach mariánskeho kultu. Projekt je inšpirovaný stredovekou pútnickou cestou Camingo de Santiago, ktorá vedie do katedrály sv. Jakuba Apoštola v Santiagu de Compostela. Inštitút medzikultúrneho dialógu Jána Pavla II. v Krakove zrealizoval virtuálne panorámy, ktoré predstavujú vybrané miesta mariánskeho kultu na území Podkarpatského, Malopoľského vojvodstva a Prešovského kraju.

  Od začiatku februára je možné sa zaregistrovať na 1. Medzinárodnú súťaž F. Chopina na historických nástrojoch. Súťaže sa môže zúčastniť každý profesionálny klavirista, ktorý v deň začiatku súťaže dovŕši 18 rokov, no neprekročí vek 35 rokov. Prihlášku do súťaže je potrebné poslať najneskôr do 1. mája 2018. Mená 30 klaviristov kvalifikovaných do súťaže spoznáme 30. júna 2018.   1. Medzinárodná súťaž F. Chopina na historických nástrojoch sa uskutoční v dňoch 2. – 14. septembra 2018 vo Varšave. Súťaž pozostáva z dvoch kôl a finále, do ktorého sa prebojuje 6 účastníkov. Na víťaza čaká cena vo výške 15 000 €. Vďaka online vysielaniu súťažné kolá bude možné sledovať na internete prostredníctvom internetovej stránky súťaže, mobilnej aplikácie na iOS a Android a prostredníctvom YouTube kanálu Národného inštitútu Fryderyka Chopina (youtube.com/chopin2015) --- 1 lutego 2018 roku ruszyła rejestracja uczestników na I Międzynarodowy Konkurs Chopinowski na instrumentach historycznych. W Konkursie może wziąć udział każdy pianista na poziomie profesjonalnym, który w dniu rozpoczęcia Konkursu będzie miał ukończone 18 lat, lecz nie przekroczy wieku 35 lat. Zgłoszenie do Konkursu należy nadesłać najpóźniej do 1 maja 2018 roku. Nazwiska 30 pianistów zakwalifikowanych do Konkursu poznamy do 30 czerwca 2018.   I Międzynarodowy Konkurs Chopinowski na Instrumentach Historycznych odbędzie się w dniach 2-14 września 2018 w Warszawie. Konkurs składa się z dwóch etapów i finału, do którego zostanie dopuszczonych 6 uczestników. Na zwycięzcę czeka nagroda  w wysokości 15 000 €. Dzięki transmisji online wszystkie przesłuchania Konkursowe będzie można śledzić w Internecie, za pośrednictwem strony Konkursu, aplikacji mobilnej na iOS i Android oraz poprzez kanał Youtube Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina (youtube.com/chopin2015).

  Polish Talent Support to nowy projekt skierowany do młodych artystów polskich mieszkających na stałe poza granicami Polski, którzy działają na polu mody, fotografii oraz aktorstwa.

Akcję stworzyły i realizują Krakowskie Szkoły Artystyczne, placówka edukacyjna z 20-letnią historią i wieloma międzynarodowymi sukcesami (jako Szkoła Artystycznego Projektowania Ubioru, Szkoła Kreatywnej Fotografii, Szkoła Aktorska SPOT, Szkoła Wnętrz i Przestrzeni), organizator od 7 lat Cracow Fashion Week.

Polish Talent Support ma na celu promocję i wsparcie polskich talentów mody, fotografii i aktorstwa, zarówno osób już uznanych, jak i tych dopiero zdobywających międzynarodowy rozgłos. Krakowskie Szkoły Artystyczne chcą promować młodych artystów mieszkających i działających poza terenem Polski. W ten sposób można przyciągnąć z powrotem do kraju część wielomilionowej Polonii, a zarazem pokazać, jak wielu kreatywnych artystów ma Polska na całym świecie.

  V súvislosti so začiatkom jubilejného roka pre Poľsko – stého výročia opätovného získania nezávislosti – Odbor verejnej a kultúrnej diplomacie spolu s Tlačovým odborom Ministerstva zahraničných vecí Poľskej republiky spustili internetovú propagačnú kampaň s názvom 100 vecí, ktoré ste nevedeli o Poľsku. Cieľom kampane je predstaviť informácie o Poľsku, ktoré nie sú samozrejmé, ako aj zdôrazniť pozitíva a výnimočnosť Poľska.   V rámci pripravenej kampane sa na sociálnych médiách objaví 100 postov o zaujímavých faktoch súvisiacich s Poľskom. Budú sa týkať poľskej kultúry, vedy, tradície a histórie, poľského športu, ako aj úspechov a inovácií, ktoré sa tešia popularite v zahraničí.

  Nový portál GermanDeathCamps.info je kompendiom poznatkov súvisiacich s nemeckými nacistickými koncentračnými a vyhladzovacími tábormi z čias druhej svetovej vojny. Stránka je dostupná v troch jazykových verziách – v anglickom, nemeckom a poľskom jazyku.   „Vzhľadom na šírenie historických neprávd má Poľské rádio povinnosť ochraňovať pravdu. Je to náš samozrejmý záväzok ako verejného vysielateľa, ale rovnako sme to dlžní obetiam – najmä tým, ktorí počas nemeckej okupácie obetovali svoje životy a životy najbližších za záchranu Židov. Chceme, aby na celom svete už nikto nemal pochybnosti o tom, kto je zodpovedný za vznik koncentračných táborov na území Poľska okupovanom Nemeckom,“ povedal riaditeľ Poľského rádia Jacek Sobala.   Na stránke sa nachádzajú archívne nahrávky Poľského rádia, ako aj materiály, ktoré získali historici z Poľska, Nemecka a Izraela, s ktorými spolupracujú autori portálu. Na ich základe boli pripravené filmové nahrávky so spomienkami svedkov histórie – väzňov nemeckých koncentračných a vyhladzovacích táborov.   Na portáli nájdete aj interaktívnu mapu Európy okupovanej hitlerovským Nemeckom s označením najväčších vyhladzovacích táborov, ich veliteľov, obdobím fungovania a počtom obetí.   Nájdete tam aj príklady súčasných nepravdivých tvrdení o histórii táborov vrátane tlačových, televíznych a internetových publikácií. Na stránke je možné nájsť výpovede expertov, o. i. prof. Marka Chodakiewicza, prof. Martina Shulze Wessela, posledného „lovca nacistov“ Efraima Zuroffa a prof. Jerzyho Eislera.   ---   GermanDeathCamps.info – serwis edukacyjny Polskiego Radia Nowy serwis GermanDeathCamps.info to kompendium wiedzy związanej z niemieckimi, nazistowskimi obozami koncentracyjnymi i zagłady z czasów II wojny światowej. Strona dostępna jest w trzech wersjach językowych – angielskim, niemieckim i polskim.   - W obliczu prób fałszowania historii, Polskie Radio ma obowiązek bronienia prawdy. To jest nasza oczywista powinność jako nadawcy publicznego, ale też jesteśmy to winni ofiarom – szczególnie tym, którzy w czasie niemieckiej okupacji poświęcili życie swoje i najbliższych, by ratować Żydów. Chcemy, by na całym świecie nikt nie miał już wątpliwości kto odpowiada za powstanie obozów koncentracyjnych na terenie okupowanej przez Niemców Polski – powiedział prezes Polskiego Radia Jacek Sobala.   Do stworzenia strony wykorzystano archiwalne nagrania Polskiego Radia, a także materiały zgromadzone przez historyków z Polski, Niemiec i Izraela, z którymi współpracują twórcy serwisu. Na ich podstawie przygotowano notacje filmowe ze wspomnieniami świadków historii – więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych i zagłady.   W serwisie znaleźć można m. in. interaktywną mapę Europy okupowanej przez hitlerowskie Niemcy, z zaznaczonymi największymi obozami zagłady, nazwiskami ich komendantów, okresem funkcjonowania i liczbą ofiar.   Prezentowane są również przykłady współczesnych zakłamywań historii obozów, w tym publikacji prasowych, telewizyjnych i internetowych. Na stronie można znaleźć wypowiedzi ekspertów, m. in. prof. Marka Chodakiewicza, prof. Martina Schulze Wessel, ostatniego „łowcy nazistów” Efraima Zuroffa oraz prof. Jerzego Eislera.

Poľský inštitút v Bratislave hľadá na pozíciu programového referenta v programovom oddelení nového pracovníka. Ak vieš perfektne po slovensky, poľština ti nerobí problém a vieš, ako zvládnuť sociálne siete, hľadáme práve teba! Čaká ťa zaujímavá rôznorodá práca a milý kolektív ochotný vždy pomôcť.   Typ úväzku:                     polovičný úväzok Dátum nástupu:               1. 4. 2018 Špecifikácia pracovnej náplne programového referenta: - jazyková príprava a spracovanie podkladov v slovenskom jazyku pre mesačný program aktivít a podujatí Poľského inštitútu - obsluha internetovej stránky (joomla, wordpress) a profilov Poľského inštitútu na sociálnych sieťach (facebook, twitter, instagram) – v rozsahu prípravy a realizácie online mediálnych kampaní, spravovania obsahu a plánovania podujatí – znalosť/skúsenosť s administráciou sociálnych profilov výhodou - príprava tlačových správ v slovenskom jazyku, vedenie listovej a e-mailovej korešpondencie a komunikácie v slovenskom, poľskom a čiastočne anglickom jazyku s médiami a partnermi Poľského inštitútu - tlmočenie podujatí organizovaných Poľským inštitútom (vernisáže, diskusné a filmové stretnutia a pod.) - jazyková podpora (preklad, korektúra) v slovenskom jazyku pre programové oddelenie Poľského inštitútu

  Najdôležitejším predpokladom a cieľom zákona o Inštitúte národnej pamäti (poľ. skr. IPN) je predchádzať v Poľsku a v zahraničí všetkým formám negovania či falšovania pravdy o holokauste a eliminovať pripisovanie poľskému národu alebo Poľskému štátu zodpovednosť alebo spoluzodpovednosť za nacistické zločiny spáchané nemeckou Treťou ríšou. Najzjavnejším prípadom, kedy sa Poľskému štátu pripisuje zodpovednosť za zločiny nemeckých nacistov, je formulácia „poľské tábory smrti“. Žiaľ, napriek dlhoročným vzdelávacím aktivitám a upozorňovaniu médií na tento chybný kód pamäti sa takéto formulácie neustále objavujú. Novelizovaný zákon má chrániť historickú pravdu a dobré meno Poľského štátu a poľského národa. Bude nasmerovaný výhrade voči osobám, ktoré verejne a napriek faktom znevažujú poľský národ alebo Poľský štát alebo iným spôsobom hrubo znižujú skutočnú zodpovednosť páchateľov. Novelizácia nie je žiadnym spôsobom namierená voči žiadnemu inému štátu ani Izraelu. Zákon neplánuje obmedzovať ani slobodu vedeckých výskumov a publikácie ich výsledkov, ani slobodu historických diskusií, umeleckú tvorbu či umeleckú expresiu – tieto druhy aktivít sú vyňaté a priamo uvedené v zákone (čl. 55a ods. 3). Podľa zákona tiež nebude trestané poukazovanie na ohavné prípady zločinov, ktoré páchali konkrétne osoby bez ohľadu na ich národnosť. Nezabráni sa tak skúmaniu a diskutovaniu o jednotlivých prípadoch zločinov, ktoré spáchali Poliaci počas druhej svetovej vojny. Podobné regulácie, ktoré zakazujú propagovať klamstvá o holokauste, existujú v právnych poriadkoch iných štátov vrátane Nemecka, Rakúska, Francúzska či Belgicka. Predpisy zákona o IPN sú založené na smerniciach z rámcového rozhodnutia Rady Európskej únie 2008/913. Pri hodnotení novelizácie zákona o IPN je potrebné mať na pamäti historický kontext. Počas druhej svetovej vojny po útoku Tretej ríše, keď sa Poľsko ocitlo pod nemeckou okupáciou, nikto z tých, ktorí konali v mene Poľska a poľského národa, sa nikdy nepodujal na spoluprácu s nacistami. Hoci je potrebné hovoriť a pranierovať prípady Poliakov, ktorí spolupracovali s Nemeckom, nemôžeme súhlasiť s tým, že sa Poľskému štátu pripisuje spoluzodpovednosť za holokaust. Ide o zjavné falšovanie histórie. Poľský štát v ilegalite na jednej strane poskytoval pomoc prenasledovaným Židom, čoho príkladom bol vznik Rady pomoci Židom „Żegota“ – jedinej štruktúry tohto typu v okupovanej Európe. Na druhej strane trestal smrťou vydávanie Židov Nemcom. V tomto kontexte sú príznačné slová Ševaha Weissa, bývalého veľvyslanca Izraela v Poľsku a bývalého predsedu Knesetu, ktorý povedal: „Chcel by som, aby sa mladí Židia dozvedeli pravdu – že v mnohých európskych štátoch existovali vlády kolaborujúce s Nemeckom (...), ale neexistoval poľský štát, ktorý spolupracoval s Hitlerom! Práve Poľsko bolo chvályhodnou výnimkou v Európe. Nikdy neexistovali žiadne poľské vyhladzovacie tábory, žiadne.“ V týchto strašných časoch druhej svetovej vojny sa však vyskytli prípady pogromov proti Židom v celej okupovanej Európe vrátane okupovaného Poľska. Na týchto zločinoch sa zúčastňovali aj Poliaci. Boli to šokujúce a hanebné prípady. Poľsko má morálnu povinnosť ctiť si pamiatku Židov zavraždených počas týchto pogromov. Preto zákon žiadnym spôsobom neobmedzuje možnosti vedeckých a historických výskumov týkajúcich sa aj týchto prípadov. Počas aktuálne prebiehajúcej medzinárodnej diskusie o novelizácii zákona o IPN premiér Mateusz Morawiecki ohlásil vytvorenie poľsko-izraelského tímu s cieľom viesť dialóg o spoločnej histórii oboch národov a štátov, aby sa už nikdy nezopakovali žiadne nedorozumenia tohto typu. --- Informacja o nowelizacji ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej (IPN) Najważniejszym założeniem nowelizacji ustawy o IPN jest przeciwdziałanie w Polsce i za granicą wszystkim formom negowania, czy fałszowania prawdy o Holokauście oraz eliminowanie przypisywania narodowi polskiemu lub Państwu Polskiemu odpowiedzialności lub współodpowiedzialności za nazistowskie zbrodnie popełnione przez niemiecką III Rzeszę.             Szczególnie jaskrawym przypadkiem, przypisującym Państwu Polskiemu odpowiedzialność za zbrodnie niemieckich nazistów jest sformułowanie „polskie obozy śmierci”. Niestety, mimo prowadzonych od lat działań edukacyjnych i zwracania mediom uwagi na ten błędny kod pamięci, takie sformułowania stale się pojawiają.             Nowelizowana ustawa ma chronić prawdę historyczną i dobre imię Państwa Polskiego i narodu polskiego. Będzie ona skierowana wyłącznie przeciwko osobom, które publicznie i wbrew faktom znieważają naród polski lub Państwo Polskie lub w inny sposób rażąco pomniejszają rzeczywistą odpowiedzialność sprawców. Nie jest skierowana przeciwko jakiemukolwiek innemu państwu, w tym Izraelowi. Nie zamierza też ograniczać wolności prowadzenia badań naukowych i publikacji ich rezultatów, swobody dyskusji historycznych, działalności artystycznej czy ekspresji artystycznej – wyłączenie tych aktywności jest wprost wskazane w ustawie (art. 55a ust. 3). Według ustawy nie będzie też karane wskazywanie na haniebne przypadki zbrodni popełnianych przez konkretne osoby, bez względu na ich narodowość. Nie będzie więc zabronione badanie i dyskutowanie nad jednostkowymi przypadkami zbrodni dokonywanych przez Polaków w trakcie II wojny światowej.             Podobne regulacje, zakazujące m.in. propagowania kłamstw na temat Holokaustu, istnieją w porządku prawnym innych państw m.in. w Niemczech, Austrii, Francji czy Belgii. Przepisy ustawy o IPN są oparte o wytyczne z decyzji ramowej Rady UE 2008/913.             Oceniając nowelizację ustawy o IPN należy mieć na uwadze kontekst historyczny. W czasie II wojny światowej, po ataku III Rzeszy, gdy Polska znalazła się pod okupacją niemiecką - nikt nigdy działając w imieniu Polski i narodu polskiego nie podjął współpracy z nazistami. Chociaż trzeba mówić i piętnować przypadki Polaków, którzy współpracowali z Niemcami, nie możemy zgodzić się na przypisanie państwu polskiemu współodpowiedzialności za holocaust. To jawne fałszowanie historii. Podziemne Państwo Polskie z jednej strony prowadziło akcję pomocy prześladowanym Żydom, czego przykładem było powołanie Rady Pomocy Żydom „Żegota” – jedynej tego rodzaju struktury w okupowanej Europie.  Z drugiej strony karało śmiercią wydawanie Żydów Niemcom. Znamienne są tu słowa p. Szewacha Weissa, byłego ambasadora Izraela w Polsce i byłego przewodniczącego Knesetu, który powiedział: „Chciałbym, by młodym Żydom opowiedziano prawdę – że w wielu europejskich państwach były rządy kolaborujące z Niemcami (…), ale nie było polskiego państwa współpracującego z Hitlerem! To Polska była chwalebnym wyjątkiem w Europie. Nigdy nie było żadnych polskich obozów zagłady, żadnych.”             W tych okrutnych czasach były jednak przypadki pogromów na Żydach w całej okupowanej Europie, w tym w okupowanej Polsce. W zbrodniach tych brali udział także Polacy. Były to zdarzenia wstrząsające i haniebne. Polska ma moralny obowiązek czcić pamięć o Żydach zabitych podczas tego typu wydarzeń. Dlatego ustawa w żaden sposób nie ogranicza możliwości prowadzenia badań naukowych i historycznych dotyczących również takich zdarzeń.            W trakcie toczącej się dyskusji międzynarodowej na temat nowelizacji ustawy o IPN, premier Mateusz Morawiecki zapowiedział stworzenie polsko-izraelskiego zespołu w celu prowadzenia dialogu na temat wspólnej historii obu narodów i państw, aby żadne tego typu nieporozumienia nigdy się już nie powtórzyły.      

Video predstavuje svedectvo príslušníčky Armie Krajowej a väzenkyne tábora Auschwitz-Birkenau a Gusen II Lucyny Adamkiewicz. Video vzniklo na podporu kampane #GermanDeathCamps.

FaLang translation system by Faboba